ای دوست بیا غنچه‌ی لب را بگشا بر خیز که فصل لاله و سُنبُل شد. آن شانه‌به‌سر دوباره آورده خبر, بردار کُلَه که موسم کاکُل شد.گفتیم به سرما که برو از بر ِما ,کرسی و ذغال و منقلت بُنجُل شد .از بوی بهار و هی‌هی ِچوپانان بزغاله به جست و خیز در آغُل شد.  از بهمن و دی دگر مرا یادی نیست ,ما را هوس پیاله‌ای از مُل شد .بردار سبو به باغ و صحرا برویم ,در کال حصار چشمه در غُلغُل شد. یک چادر گُل‌گُلی به سر کرددرخت زیباتر از آن دخترک کابُل شد. .هرچند که ایران همه جایش زیباست روستای فدیهه بهتر از آمُل شد .کاریزک و آچینه دو تا دشت قشنگ هر جا که نظر کنی سراسر گُل شد. پروانه کنار گل به رقص آمده است گل منتظر قناری وبلبل شد. دانی که سلیمان چرا خوشحال است؟ با دیدنِ یارانِ خودش شنگُل شد

شعر از (استوار فدیهه)